Bir Varmış Bir Yokmuş Gibi Yoksun Kaldı Umutlar

Yıllar

Ne kadar çabuk eskidi yıllar,
Ne kadar uzak kaldı şimdi, doğduğum ev büyüdüğüm sokaklar.
Bir varmış bir yokmuş gibi, yoksun kaldı umutlar ..
Dedemin eli, komşunun erik bahçesi, at arabaları, topaç çeviren çocuklar.
Bugün,bugün hepsi sessizdi..
Güzel günlerdi geride kalan, güzel günler kasvetsizdi.
Gökyüzü maviydi o zaman,
Evler kerpiç, yüzler masum, sevdalar kocaman.
Kokusu vardı çiçeklerin, çaresiz değildi ocaklar.
Ne kadar çabuk eskidi yıllar,
Oysa dün gibiydi ,
Dönülmez akşamın ufkunda,
Vakit çok geçken söylenen şarkılar.
Anne sesi süslerken sabahları, çaylar hep demliydi,
Ekmekler sıcak, sofralar kalabalık, sevdalar kocaman.
Mektup beklerdi aşıklar,
El emeği göz nuruydu,
El yazmasıydı aşklar..
Ne kadar çabuk eskidi yıllar,
Ne kadar çabuk, sen ben biz kadar….