Sana Geldim

Soğuktu sokaklar, rüzgar yüzünü asmıştı, kimse kimseyi tanımıyordu bugün..
Lambalar geceden yanık kalmıştı, evsizler çaresiz, kuşlar sessiz, çocuklar annesizdi.
En son baharda açmıştı çiçekler, en son baharda yazılmıştı senin adına şiirler..
Aklım alıyordu artık,
Korkak gelmiyordu ölümler,
Bir anlıktı yaşam, bir anlıktı sevişler.
Sonrası yoktu hiç bir şeyin, yoksuldu ümitler..
Seni bekliyorken, sensiz sabahların kapısında, üşüyordu ellerim.
Üstüm başım SEN..
Kahverengi bakıyordu güneş senin gözlerinden.
Ve kimse kimseyi tanımıyordu bugün, geçmiyordu zaman seni beklerken…
En son trenin en son vagonundaydım artık, siyahtı her ‘ yanım, bilinmezliğin körpesinde kalmıştım, cahildi acılarım,  öğrendikçe anladım sevdikçe öğrendim ..
Kara tahta, tozlu tebeşir ve tam oldu dediğim anda çalan zil gibi şaşkınken sana, ben yine sana geldim…