SENSİZLİK DÜŞLERİMİN İLK HECESİ

Bir ayrılık kadar yakınken bana. Bir yalnızlık kadar uzaktın da seni düşlerken, seni severken, seni özlerken…

Seni diye başlardı tüm kelimelerimin ilk hecesi.  Gün batıyordu yine. Belki de sen ağlıyordun ben seni ararken o ıssız çınarın gölgesinde.

Kadınımdın… Hiç bitmeyecek sandığımız  bir hikayenin limanından kalkan , ilk geminin güvertesinde yalnızlığa el sallarken.

Ah sevgili… Ah bir gülüş,  bir umut, bir sendin kalan gözlerimde.

İşte yine aklımdasın.  Ismarlama değil bu bakış.  Seni tarif ediyor bulutlar.  İçim içimi yiyor sokaklar beni çağırırken… Bir çocuk bekliyor kösede. Belkide geleceği ben ,kendim oluyorum onu görünce. Kendim…  Geçmişimle ve  geleceğimle. Sessiz çığlıklar duyuyorum sevdanın  ateşinde yanan. Dumanı buhran ateşi sen olan.

Bir yaz daha geçiyor bak bir yaz daha. Eylüller hüzün kokarken, içime çekiyorum kokunu sonsuz bir nefesle ..

Evet Kıbrıs ortam okuyucuları yayın hayatımıza başladığımız bu günde,  size duygu yüklü tarifi aşk olan yazımla sıcak bir merhaba demek istedim. Günümüzde  bazı duyguların anlamını yitirdiğini hep beraber görüyoruz. Bizler temelinde sevginin,  saygının ve de sağduyunun olduğu ben merkezli değil   biz kelimesini benimsemiş insanlar olarak, ülkemizin içinde bulunduğu bu zor günlerde sizleri bir nebze de olsa  düşündürebildiysek   ne mutlu bize .

Bu ilk yazımın sonuna gelirken Kıbrıs Ortam‘da yazmaktan dolayı ayrı bir gurur yaşadığımı ifade eder, siz okuyucularımıza  esenlikler dilerim.